Inzamelingsactie voor doodzieke ALS-patiënt Gerry Kram

‘Ik heb gouden vrienden om me heen’
Hoe begin je aan 2006 als je gevoel zegt dat je 2007 niet meer zult halen? ‘Toch proberen er iets van te maken. Al was het maar om kinderen en partner ook leuke herinneringen na te laten’, zegt de doodzieke ALS-patient Gerry Kram. Vrienden steunen haar en zetten een geldinzamelingsactie op. ‘Ja, je mag ook mij alle goeds voor het nieuwe jaar wensen!’

ALMELO
De zenuwziekte ALS (Amyotrofische Laterale Sclerose) sloopt het lichaam van Gerry Kram (47) in Almelo. Het proces van afscheid nemen van haar eigen lichaam – zoals Gerry het eerder in deze krant verwoordde toen ze aandacht vroeg voor de relatief onbekende ziekte, waaraan in Nederland zo’n duizend mensen lijden – schrijdt voort. Het gaat snel, te snel. Een jaar geleden reed ze nog mee als bemanningslid van de dierenambulance in Almelo een half jaar later, op 15 juli werd de diagnose gesteld, was ze aan huis gekluisterd. Inmiddels kan ze zich alleen nog maar in een rolstoel voortbewegen en het toetsenbord van de computer – voor haar een belangrijke communicatiemiddel met de buitenwacht – heeft plaats gemaakt voor een spraakherkenningssysteem. ‘Het afscheid nemen van je lichaam, van de dingen, die je kon, blijft maar doorgaan. Mijn benen zijn hard achteruit gegaan, met mijn linkerarm kan ik helemaal niks meer en ook uit mijn rechterarm vloeit de kracht weg. Het optillen van een kopje koffie wordt al een hele toer’, zegt Gerry, moeder van twee zoons – Nick van 22 en Jesse van 14.
Het past, zo weet ze als geen ander, in het ziektebeeld. Bij ALS werken de zenuwcellen niet goed meer, waardoor de spieren niet meer worden aangestuurd en langzaam, maar zeker wegkwijnen. Uiteindelijk zal ze overlijden doordat de ademhalingsspieren hun werk niet meer aankunnen. ‘Natuurlijk maakt de toekomst me angstig’, zegt Gerry. ‘Nog niet eens zozeer om de dood, maar wel om de dingen die ik los moet laten. Er is immers nog zoveel om voor te leven: mijn kinderen, m’n partner.’ Ze heeft van de kerstdagen en de jaarwisseling zoveel mogelijk proberen te maken. Juist omdat ze hecht aan mooie herinneringen niet voor zichzelf, wel voor haar naasten. ‘Als ik de ogen sluit dan is het belangrijk dat zij iets hebben om met een goed gevoel op terug te zien.’
Maar het leven van slechts een uitkering staat het doen van veel leuke dingen in de weg. Daarom prijst Gerry zich gelukkig met het feit dat een aantal vrienden van haar het initiatief heeft genomen tot een inzamelingsactie, die geld moet opleveren waarmee het leven van Gerry en de haren wat te veraangenamen is. Zo is het de bedoeling om de auto aan te passen opdat de rolstoel meekan en ook hoopt ze er nog een paar dagen tussenuit te kunnen met de gezinsleden. ‘Nee, het per se niet de bedoeling om dat geld te steken in iets als een dure stamceltherapie die een arts in China toepast. Dat werkt, zoveel is wel duidelijk, toch niet. Natuurlijk heb je altijd op dat er nog een medicijn komt, maar ik maak mezelf aan de andere kant niets wijs.’

Het initiatief komt van dezelfde vrienden, die er eerder voor zorgden dat ze een weekje op vakantie naar Polen kon en die diezelfde week gebruikten om Gerry’s hebben en houden naar een aangepaste woning te verhuizen. Twee van hen hebben zich bovendien bereid verklaard om Gerry en haar gezinsgenoten bij te staan als het einde in zicht komt. Ze zullen daar ook zelf begeleiding voor ontvangen. ‘Het zijn mensen van goud’, vindt ze. ‘Wat dat betreft vind ik mijzelf een geluksvogel. Een ‘geluksvogel’ met ALS. Maar zet het woord toch maar tussen aanhalingstekens…’
In het kader van de inzamelingsactie voor Gerry Kram is een bankrekeningnummer geopend waar giften op te storten zijn: 5765.90.061.

Bron: Tubantia